با بوسیدن لبهای تو من دانستم؟!

ازچه جام می چنین گلگون است.

این عادت دیرینه انسانها هست،    

هر کس که به دل نزدیکتر است، پر خون است.

 بعضی وقتا آدم به کسای دیگه حسودی میکنه،

این قابل قبوله .

ولی من به افراد نه! بلکه به چیزایی مثل:

بادی که به راحتی اجازه دادی صورت و موهاتو نواز کنه

و یا به پیراهنت که آزادانه بدنتو لمس میکنه ،

حسودی میکنم .

به من نخند!

خب من اینم، دیوانه ای از بهر تو.

 ترا من چشم در راهم

به اندازه دیدن یه خواب

خوابی که فرو برد مرا ،

به عالم سراب

من انتظار وصل ندارم ز گلی چون تو

برای خسته دلی چون من ،

کفایتست جواب

 به دیدار من اگر میایی ،

با خودت شبنم بیار .

اینجا گل ها همگی خشکیده اند،

از  تشنگی  .

 بیا و سکوت و بشکن . این جدایی حق ما نیست

هر کسی که بین ما شد، حتما اون هم مثل ما نیست

هزار جهد بكردم كه سِرِّ عشق بپوشم                                                                         هزار توبه، كه يادت، شود فراموشم

هزار توبه نمودم، كه جز شرابِ لبت                                 

                                          نهجاممي بهلب آرم، نه بادهاي نوشم

هزار پرده دريدم، ز سِرِّ خود، شايد               

                                          شبي به كوي تو اندر، پيالهاي نوشم

هزار مشكل اگر، بر سرگذار افتد                                                    

                                          شراب وصل ترا، من، هزار مينوشم

هزار ديده اگر، دوخته بر، آستان باشد                                   

                                        هزارجهد كنم، تا كه سِرِّ عشق بپوشم

  6/5/89